زخم...

 

 

 

زبان باز نمی کند این زخمِ

اریبِ

خوابیده بر کمرم

 

 

 

چله نشینی خاطرات (17) وقتی بگویم دوستت دارم

 

 

 

وقتی بگویم دوستت دارم...

 

 

برای یک دوست قدیمی

 

 

ناگهانی­تر از یک نخ سیگار

دوستت داشتم

و لابد خودت هم خوب می­دانی

غیبت که می­زند

بوی گسی می­ماند

زیرِ زبانِ اشیا اتاق

و بی انتهای پشتِ چشم­هایت

که موج می­زند به تک­تکِ صخره­های بدنم.

 

دوستت دارم

مثل یک شایعه

که بینِ زبان و مغزم

دست تو را انتخاب کرده باشم.

 

 

 

محمد باقر حاجیانی

24 بهمن 1386

اصفهانِ لعنتی

 

چله نشینی خاطرات (15) شرمنده فروغ جان

 

 

 

شرمنده فروغ جان

 

 

درخت کوچک من

به بادِ عشق بود

به باد بی سامان

 

 

 

 

* اصل شعر فروغ فرخزاد این است:

درخت کوچک من

به باد عاشق بود

به باد بی سامان

 

 

 

پ.ن- این شعر حاصل غلط خوانی یک هدیه تولد است.

پ.ن۲- فکر کردم از "به باد عاشق بودن" تا "به بادِ عشق بودن" خیلی راه است. اشتباه نکرده بودم اصلا.

پ.ن۳- به علت فراغت بال و نبودگی هیچ گونه حوصله خمودگی وبلاگ حاضر ادامه خواهد یافت.

 

 

چله نشینی خاطرات (14) تکه برف

 تکه برف

یک شعر

 

 

 

 

دست­ها

گرمیِ دست­ها

انگشتانِ عرق کرده در گرمیِ دست­ها

 

تکه برفی

در سراشیبیِ کوه

آفتاب را انتظار می­کشد.

 

 

م. ب. حاجیانی

29 شهریور 1386

اصفهان

چله شینین خاطرات (13) گاهی که برگ... (یک شعر)

گاهي كه برگ...

 

 

 

گاهی که برگ

در لیوان چایی می‌افتد

پنجره را می‌بندم

و پاییز را

با همان طعم چای سر می‌کشم

 

گاهی فکر می‌کنم

ما در پاییز

و انزوای همین درختان لخت

زاده شده‌ایم.

 

محمد باقر حاجياني

23/ آبان / 1385

اصفهان

 

 

چله نشینی خاطرات (12) یک شعر

 ماری ....   یک شعر

 

 

 

 

 

 

ماري

درون سينه‌ام مي‌خلد

با فيروزه‌ي چشمهايش

 

 

 

_{محمد باقر حاجياني}

_{17 مرداد 1386}

_ساري

نخلی در چهار تکه (یک شعر)

 

نخلی در چهار تکه

 

 

١

 

سبز است

در درّه‌ای که انتها ندارد

در خاکی که نمک می‌زاید

در چشمانِ مسافر

 

٢

 

کلاغی نشسته

خرمایی سیاه در نوکش

درصبحی

که از کوه صدای گلوله می‌آيد.

 

٣

 

در سایه‌ی خنکی

تفنگ را تکیه داده

بر تنه‌ی نخل

و خواب هشت سالگی می‌بیند

درمحاصره‌ی سایه‌ها.

 

٤

 

هنوز باد می‌آید

نخل

با گیس‌های شلال

در باد ایستاده است

در دره‌ی محصور

 

 

 _{محمد باقر حاجياني}

_کاکی

_{٨  / ١ / ١٣٨٥}

 

چله نشینی خاطرات (8) حواشی (یک شعر)

 

حواشی

 

                              برای فريبا

 

 

هميشه از همين­جا رد مي­شد

لباس­هايش

به همين شاخه ها گير مي­کرد

و بوي همين شمعداني­ها

از موهايش رد مي­شد

 

حرف من را قبول کنيد

که رودخانه را رد نمي­شد

نمي­خوابيد بر علف­هاي خيس

و هيچ ابري

صورتش را کاهي نمي­کرد

 

مثل هميشه از اين اينجا رد مي­شود...

 

 

 

محمد باقر حاجيانی

1 تابستان 1386

اصفهان

 

چله نشینی خاطرات (7) شیطان دلقک

 

شيطانِ دلقك

                               

                      براي نفيسه

 

 

 

 

مثل خوابيده‌ي كودكي

كه شيطان برايش دلقك‌بازي در بياورد

مي خندد

 

گاهي آنقدر بلند مي‌خندد

كه ما به شيطان شك مي‌كنيم

 

محمد باقر حاجياني

13 خرداد 86

اصفهان

 

چله نشینی خاطرات (5) یک شعر

 

 

 

حدیث بارانِ گریه­های ما

 

                          برای: مهتاب

 

 

 

باران فقط بر ما نمی­بارد

که از گریه پُریم

و هر زمستان،

یک بغل بغض نترکیده را

در بادکنکی

به ابرها می­سپاریم...

 

 

_{محمد باقر حاجیانی}

_اصفهان

_{5/اردی بهشت/ 1386}

 

چله نشینی خاطرات (4) یک شعر

 

 

 

به سادگي

                               براي: نوشين

                                      

                                      

حتي اگر شكوفه‌هاي بهاري

و گل‌هاي هزار و يك رنگِ اردي‌بهشت

همراه ما به دنيا بيايند

عاقبت در راهرروهاي تابستان

                         عاشق مي‌شويم

پياده‌روهاي پاييز را

در افسوس دست‌هاي ملتهب قدم خواهيم زد

به همراه غريبه‌اي

كه در شناسنامه‌هايمان اتفاق مي‌افتد

و آخر برف است

كه ما و خاطره‌هايمان را

با تمام جهان يك دست مي‌كند.

 

 

_{محمد باقر حاجياني}

_{30/ اردي بهشت/ 1386}

_اصفهان

 

چله نشینی خاطرات (2) یک شعر

 

 

 

مرگ، پيپ نمي‌كشد

موهايش هم بلوط را به خاطر نمي‌آورد

حتي اگر خانه خالي

دلتنگش نمي‌شوي

 

اما حتمن يك روز

براي خداحافظي هم كه شده

برمي‌گردد.

 

_{محمد باقر حاجياني}

_{14/ارديبشهت/ 1386}

_اصفهان

 

چله نشینی خاطرات (2)

 

 

پیرمردی

با دوچرخه­اش رد می­شود

کودکی با بادکنکش

زنی پیچیده در گریه­هایش

 

اما من تو را از توتون کهنه­ای عبور می­دهم

تا لحظه­ای در سینه­ام باشی

 

 

_{محمد باقر حاجیانی}

_{7 / 2 /1386}

_{شاهین­شهر}

 

لایه روبی زیر سیگاری

 

 

 

لایه روبیِ زیر سیگاری

 

 

 

 

1

انگشت

انگشت

پرتره را پاره می کنی

و آفتاب را در ته سیگاری

                      خاموش.

من به اولین سیگاری فکر می کنم

که کشیده ام

 

2

وقتی می نویسم

و تو به شعرم

دست می کشی،

تمام بی خوابی ها

           صبح می شود.

 

3

در شعله ای

  که از مغزم می کشی

        لایه روبی می شوم.

 

4

شعرهایم بیدارند

       و انگار صبح باشد

با آنها صبحانه می خورم

در انتظار انگشتی

که به خودم بکشی

             تا بیدار شوم.

 

27-9-1385

محمد باقر حاجیانی

سینه به سینه

 

تو را

من

سینه به سینه

از پیراهنت گرفتم.

 

 

محمد باقر حاجیانی

25/8/1384

اصفهان

 

قبل از شعر:

1-    دوستانی که لطف کرده و به وبلاگ من لینک داده اند ، اگر اسم وبلاگ را نیز به ((جنازه های آرامش یافته)) تغییر دهند ممنون می شوم.

2-   شرمنده ام که نتوانسته ام به وبلاگ خیلی از دوستان سر بزنم. اگر بختی بود، این چند روزه جبران می کنم.

3-  وبلاگ جدیدی به نام «خیام وارونه در بطری» بر پا کرده ام که خیلی از دست نوشته هایم در ترافیک قرار گرفتن در آن، نفسشان گرفته است و بالطبع این وبلاگ جدی تر به کار ادبیات خواهد پرداخت.

محمد باقر حاجیانی 26/3/1385

 

 

 

 

 

 

به هم ریختگی ذهنی بود

               روایت من از اسپانیا

و برآماسیده بر می گشتم.

 شاخ گاوها

می­آمدند جسد ببرند

برای خاطراتم

لعنت به لورکا

که پنج های عصر

میدان گاو بازی شلوغ بود و من

تماشاگر بودم.

 

شب،

شاخ­­ها

سرشکسته بر گشتند.

 

حاجیانی

شهریور 84

فروردین 85

 

کلاغ های دود کش قلعه

 

 

 

 

کوچیده­ترین پرنده­های جهان­اند

         که خسته روی پلکان نشسته­اند

(کلاغ­های دودکشِ قلعه)

          اشرفی­های پدربزرگم را پس نمی­دهند.

پیرمرد، هر روز

        برای حیاط

              دعا می­خواند

***

حالا من

پوکه­ی زردی است

                زیر خرت و پرت های صندوق

وسیگاری

       زیر پای دربانِ قبرستان

                   که باید در را

                           برای دیوانه­ای باز کند.

 

حاجیانی

شهریور 84 بوشهر

فروردین 85 بوشهر

 

برای شمس لنگرودی

 

 

 

 

          برای شعری از شمس لنگرودی                                    

     کشف تو،

        کار سهمناکی است

               با همه ی بوهایی     

                           که می­بری

                        به 9 صبحِ خیابان

  کشف تو      

     کار تلخی نیست

         که وقتی دست می­زنم؛

              از گندم­زار  برمی­گردی.

 

  محمد باقر حاجیانی

 

  مرداد 84 تهران

  فروردین 85 بوشهر

 

چنار

 

 

 

 

تازه فهميده­ام

   برگ­هاي چنار